O halde HAYAL = HEDEF diyebilir miyiz? Peki hedeflerin için nelerden vazgeçebilirsin? Son model bir araba mesela? Veya bir ev? Sevgilin? Ailen? Evcil hayvanın? Bakkalın çırağı? Köşe başındaki sokak lambası?
Eğer ayak bağı oluyorsa vazgeçemeyeceğin bir şey söyle hedefine ulaşmak adına. Söyle ki "aa harbiden lan ben bunu düşünmemiştim" diyebileyim. 3 gündür kafa patlatıyorum bu konuya ve kesin kararım her şeyden vazgeçmek oldu! O şeyi söyle ki geri adım atayım ve herkesten özür dileyeyim!
Hayal olarak kalmamalı düşünceler. Çünkü aslında hayalin senin hedefin. Veterinerlik okuyan biri bakan olma veya hakim olma hayali kurmaz. Kuramaz. Eğer kuruyorsa asıl isteği odur! Hedefi odur! Yanlış bir bölüm okuyordur çünkü imkanlar öyle gerektirmiştir. Ailesi öyle istemiştir. Veya abisi. Belki de altın gününe gelen Fatma Abla öyle istemiştir. Ama bu hayali kuran kişi istememiştir! Yani şartlara boyun eğmiştir ve koyunluk etmiştir. Belki pişmandır. Pişmandır ama kalp kırmak istemez boyun eğer. Veya buna benzer şeyler.
Ben pişman olacağım bir adım hiç atmadım, her zaman rahmetli babamın sözünü dinledim. "Hedefini iyi seç, ve engel ne olursa olsun aşıp o hedefe ulaş! En azından çaba göster! Gerekirse her şeyi karşına al, yalnız kal ama o hedefe ulaş!" derdi. Ben de öyle yaptım. Pişman değilim. Olmayacağım da!
HAYALLERİNİZ HEDEFLERİNİZDİR, ASLA VAZGEÇMEYİN!
