Ben kim miyim?

   Herkes gibi benimde çocukluğum gayet anormaldi, fakat biraz fazla. Eminim senden de fazla.
anormal olması tabii ki benimle ilgili, tüm mahalle taso oynarken ben televizyonda haberleri izliyordum. Bu verebileceğim en küçük örnek... Düşünüyorumda, belki de haber izlemek yerine taso oynasaydım şimdi şu durumda olmayacaktım. Çocukluğumu yaşayamama değil de eğlenceden uzakta... Sanıldığı gibi asosyal değil aksine gayet sosyal biri olmama rağmen konuşabilecek pek bir şeyim olmadığını anlamam uzun sürmedi. En azından kendi yaşımdakilerle.
Abimden büyük arkadaşlarımla balık tutan, kafelerde oturup muhabbet eden bir çocukluğum vardı anlayacağınız. Çoğunun müzisyen olması beni müziğe çeken, müziği sadece dinlemekten fazlasını yapmaya zorlayan, günden güne müziğin esiri olan ben, şimdi gayet başarılı bir disk jokeyim. Tabii ki müziğe DJ olarak başlamadım. Sizinde olduğu gibi benimde gitar maceralarım var fakat anlatacak kadar uzun değil. Özet olarak 3 ay klasik gitar dersi alıp "yeter bu kadar klasik ben bass öğrenmek istiyorum" dememle 1 aylık bas gitar dersi sonunda gitardan soğumam bir oldu. Barboyluk yaptığım barda DJ'lerle tanışmam ve "ben DJ olacam yaa, çok basitmiş" demem sonucu şuan buradayım. 3-4 senedir DJ'im ve halimden pek memnun değilim açıkcası. Barlar kulüpler dışardan göründüğü gibi eğlenceli yerler değil. Son olarakta bateriye başladım bundan sonra nelerle karşılaşacağım hakkında bir fikrim olsaydı keşke! Söylemek istediğim şey "hayatı erken gördüm kanka yaşamak istemiyorum artık intihar edicem ben" değilde, "keşke normal olabilseydim" olur herhalde.